Scheefwonen of kromdenken?

De Woonbond heeft de rechtszaak over inkomensafhankelijke huurverhoging verloren. Ik vind dat onbegrijpelijk. Ten eerste kan de huurprijs in alle redelijkheid alleen gebaseerd zijn op de kwaliteit van de woning en niet op het inkomen van een huurder. Bovendien zijn er geen sociale huurwoningen met sociale huurprijzen. Misschien was dat vroeger ooit het geval maar dat is verleden tijd. De huurprijzen van huurwoningen zijn gekoppeld aan de prijs van een koopwoning. Alle huurders –ook mensen in de bijstand en mensen die voor voedsel afhankelijk zijn van de voedselbank- betalen een huurprijs dat gekoppeld is aan de koopprijs van de woning zonder dat ze ooit de eigenaar van de woning worden. Hoe sociaal is dat?

Dit is volgens mij de basis                                                                                                   

Een woningcorporatie bouwt en beheert goedkope woningen voor mensen met een minimum inkomen of een laag inkomen. In ieder geval voor mensen die geen woning kunnen kopen. De woningen worden gebouwd, beheerd en onderhouden met belastinggeld en huurinkomsten. De woningen zijn bezit van de gemeenschap want ze zijn betaald met belastinggeld. De overheid houdt toezicht op de woningcorporaties. De overheid dat zijn wij allemaal want in een democratie regeert het volk (vertegenwoordigers). Overheid en woningcorporaties zijn dus twee afzonderlijke partijen die verantwoordelijk zijn voor huisvesting.

Dit is de praktijk                                                                                           

Woningcorporaties houden zich vooral bezig met zoveel mogelijk geld verdienen en hun machtspositie op de markt -maar ook ten opzichte van de overheid en huurders- te vergroten. Mensen met een minimum inkomen kunnen een ‘sociale huurprijs’ helemaal niet betalen. Bijvoorbeeld een bijstandsuitkering van een alleenstaande persoon ligt rond de €1000,- per maand. Deze persoon mag een woning huren tot rond de €700,- (kale huur!) per maand.    Dat kan deze persoon natuurlijk niet betalen. De belastingbetaler betaalt voor een groot gedeelte de huurprijs van een sociale huurwoning d.m.v. huurtoeslag. Huurders met een hoger inkomen kunnen deze huurprijzen wel betalen zónder huurtoeslag maar dat schijnt niet te mogen. Ze zijn ‘scheefhuurders’ en worden gestraft met een inkomensafhankelijke huurverhoging. Scheefhuurders komen juist in de problemen door de inkomensafhankelijke huurverhoging. Aan het percentage dat een woningcorporatie van het inkomen van de minima opeist, kun je een beetje inschatten tot welk percentage ze zullen opeisen van het inkomen van huurders met een hoger inkomen. Als de scheefhuurder in financiële nood is gebracht dan moet er een oplossing komen, liefst van de gemeenschap. Het zal mij niet verbazen als binnenkort de beslissing wordt genomen dat ook een scheefhuurder huurtoeslag kan aanvragen want nog meer (belasting)geld lijkt het uiteindelijke doel van woningcorporaties.

Inmiddels zijn woningcorporaties in het bezit van miljarden euro’s maar toch zijn er duizenden mensen dakloos. De rol van de overheid lijkt steeds meer op dat van een suikeroom van de woningcorporaties. Een suikeroom die het verwende nest niet meer aankan. Als de verwende woningcorporaties nog meer geld willen dan gaan ze jengelen bij hun suikeroom. Die regelt dan een inkomensafhankelijke huurverhoging en koppelt de huurprijs aan de absurde woz-waarde. Als woningcorporaties dezelfde bevoegdheden willen als overheidsinstanties dan regelt het suikeroompje dat ook wel even door de wet te veranderen.

Ondertussen worden woningen niet onderhouden en slecht gerenoveerd want geld uitgeven aan een woning is in strijd met het doel om zoveel mogelijk geld te bezitten. Via Woningnet heb ik woningen bezichtigd die er aan de buitenkant prima en zelfs heel mooi uitzagen maar aan de binnenkant totaal geruïneerd waren. Normale tweekamerwoningen worden voor verdubbeling van de inkomsten aan de binnenkant opgesplitst in 2 woningen. Vervolgens wordt van 1 kamer een driekamerwoning gemaakt met kartonnen wanden. Een kamer zonder daglicht is het gevolg. Voor deze krotten betaal je rond de €700,-.

De huurprijzen worden kunstmatig hooggehouden    

Bij het doel zoveel mogelijk geld bezitten past ook het manipuleren van de huurprijs zodat deze zo hoog mogelijk wordt. Daarvoor is schaarste nodig. Er worden ‘sociale’ huurwoningen verkocht en al jaren te weinig ‘sociale’ huurwoningen gebouwd. Mensen raken dakloos maar ook die groep heeft een woningcorporatie nodig om de prijs hoog te houden. Daklozen zijn het zichtbare teken van schaarste. Nog meer schaarste wordt gecreëerd door woningen een andere bestemming te geven. Huurwoningen –vaak benedenwoningen- krijgen een bedrijfsbestemming of worden gebruikt voor opslag. Bovenwoningen in de binnenstad –boven winkels- staan vaak leeg.

Er kan nog meer geld verdiend worden door de huurprijzen te koppelen aan de woz-waarde. De koopprijs van een woning wordt ook kunstmatig hooggehouden door o.a. schaarste/te weinig bouwen.

De huurprijs kan nog verder gemanipuleerd worden. De beste huurwoningen worden van de markt gehaald. Er wordt gezegd voor noodsituaties, bijvoorbeeld voor asielzoekers maar het is ook een bron van hoge inkomsten. Ik heb 2 mensen gesproken die mij vertelden dat zij duizenden euro’s hebben betaald aan een woningcorporatie om een sociale huurwoning toegewezen te krijgen. Voor het eerst heb ik dat gehoord van een bovenbuurman. Hij was de gehorigheid zat en hij vertelde dat hij aan Woningbedrijf Amsterdam €6000,- had betaald om een betere en grotere huurwoning in de buurt toegewezen te krijgen. De buurman adviseerde mij om hetzelfde te doen omdat ik ook last had van de gehorigheid. Ik geloofde er toen eerlijk gezegd niks van. Ik dacht dat hij opschepte. Jaren later deed ik een cursus en daar ontmoette ik een Colombiaanse vrouw. Ook zij vertelde dat zij aan een woningcorporatie duizenden euro’s had betaald om een sociale huurwoning toegewezen te krijgen. Mensen kunnen dus een inkomensafhankelijke omkoopbedrag betalen om een sociale huurwoning toegewezen te krijgen. De woningen uit de noodvoorraad zijn dus ook gewoon een bron van extra inkomsten want dakloos zijn is natuurlijk ook een noodsituatie maar die mensen krijgen echt geen woning uit de ‘noodvoorraad’.

In mijn volgende berichten zal ik laten zien hoe een woningcorporatie zichzelf nog meer kan verrijken met hulp van een deurwaarder en de rechtbank.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *