Een boekje open op een blog

Ik maak zulke rare dingen mee met Ymere – de verhuurder van mijn woning – dat ik daar wel een boek over kan schrijven maar anno 2017 schrijf je natuurlijk geen boek maar ga je bloggen over je ervaringen. Daarom doe ik een boekje open op een blog.

Ik hoor heel vaak mensen zeggen dat huurders zo goed beschermd zijn. Maar klopt dat ook? Huurders kunnen natuurlijk naar de Huurcommissie als er problemen zijn met de huurwoning. Over de procedures bij de Huurcommissie is genoeg informatie beschikbaar. Maar wat gebeurt er als de huurder tegen de zin van de verhuurder een procedure is gestart bij de Huurcommissie en ook nog gelijk krijgt van de Huurcommissie? In dat geval kan een huurder te maken krijgen met een agressieve, onredelijke en onsportieve verhuurder waar niet meer mee te praten valt. Hoe bescherm je je tegen zo’n verhuurder? Daarover kun je geen informatie vinden omdat iedereen ervan uitgaat dat een sociale verhuurder professioneel is en zich keurig aan de regels houdt.

Ik heb persoonlijk meegemaakt dat Ymere in een dergelijke situatie de Huurcommissie manipuleert met leugens over mij en dat Ymere d.m.v. fraude zelf bewijsmateriaal tegen mij in elkaar heeft geflanst en dat ‘bewijs’ aan de Huurcommissie heeft overhandigd. De Huurcommissie accepteert deze fraude. Als huurder krijg je dat bewijsmateriaal niet te zien. Pas na het lezen van de uitspraak van de Huurcommissie wordt duidelijk dat Ymere dergelijk bewijsmateriaal heeft overhandigd aan de Huurcommissie want de Huurcommissie gebruikt dit bewijsmateriaal als onderbouwing voor haar uitspraak. Ik had het bewijsmateriaal niet gezien en toen ik een kopie van het bewijsmateriaal aan de Huurcommissie vroeg, kreeg ik een brief dat de Huurcommissie het bewijsmateriaal kwijt was. Zodra de Huurcommissie erachter komt dat ze door de verhuurder zijn misleid met leugens en frauduleus bewijsmateriaal, houdt de Huurcommissie de verhuurder toch een hand boven het hoofd door het bewijsmateriaal niet te delen met de huurder. De Huurcommissie neemt op die manier ook geen enkele verantwoordelijkheid voor haar uitspraak en poeiert de huurder liever af naar de rechtbank. Bij de rechtbank lijken ze niet blij te zijn met deze werkwijze van de Huurcommissie. Het gevolg is dat de huurder bij de rechtbank midden in een vete tussen Huurcommissie en rechtbank beland. De rechtbank accepteert geen enkel stuk van de Huurcommissie als serieus bewijsmateriaal. Mijn ervaring is dat de rechtbank liever de leugens -zonder bewijsmateriaal- van een sociale verhuurder accepteert dan de officiële documenten van de Huurcommissie.

In het eerste deel van mijn blog zal ik het ontstaan en verloop van bovenstaande geschiedenis opschrijven ofwel hoe een normale situatie totaal uit de hand loopt na een uitspraak van de Huurcommissie. Ymere heeft tijdens deze procedure ook nog een asbestonderzoek in mijn woning laten uitvoeren door asbestbedrijf Search. Voor asbest gelden strenge regels en voorschriften maar als niemand meekijkt dan mag je volgens Ymere en Search het asbestpuin ook wel door de huurder laten opruimen. Ik zal inzicht geven in deze werkwijze.

Daarna ga ik schrijven over de dubieuze samenwerking tussen Ymere en hun deurwaarder Van der Hoeden Mulder. De Koninklijke deurwaarder en de sociale verhuurder vinden het heel gewoon om een betaalachterstand van €0,20 bij de rechtbank om te zetten in een schuld van rond de €1000,- voor de huurder maar dit duo kan ook via de rechtbank een schuld van Ymere aan de huurder omzetten in een schuld van de huurder aan Ymere. Het gaat bij de rechtbank niet om waarheid of redelijkheid, het gaat erom wie de grootste machtspositie heeft. Als huurder ben je kansloos met je goed gedrag. Overigens heeft Ymere het vonnis van de rechter na 4 jaar zelf rechtgezet door het vonnis te laten vervallen maar ik ga je toch inzicht geven in deze werkwijze want recht hoort via de rechtbank te komen en niet via een agressor.

Vervolgens wil ik laten zien hoe er bij woningcorporaties wordt gefraudeerd met onderhoudsbudgetten. Verspilling en verrijking is er niet alleen aan de top bij woningcorporaties, ook de afdeling onderhoud kan er wat van.

Ook ga ik een stuk schrijven over het niet naleven van het huurcontract door de verhuurder en over servicekosten waar vaak niks tegenover staat en niet te vergeten de eindafrekeningen van deze servicekosten die wij bewoners of helemaal niet krijgen of we krijgen een nietszeggende, ondoorzichtige eindafrekening waar niemand een touw aan kan vastknopen en waar Ymere verder niet over wil communiceren. 

Tot slot wil ik het hebben over het groeiend aantal dakloze mensen. Tegenwoordig raken hele gezinnen dakloos en wat veel mensen niet doorhebben is dat dit onrecht heel gunstig is voor vooral sociale verhuurders. Ik wil het over dat voordeel van sociale verhuurders hebben en de kwalijke rol van de overheid in deze situatie.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *