de rechtspraak deel 1

Nadat ik mijn huidige huurcontract had getekend, had ik 12 dagen de tijd om de verhuizing te regelen. Ik heb niet veel spullen maar ze moeten de verhuizing wel overleven. Ik vroeg offertes aan bij verhuisbedrijven. Bleek dat verhuizen big business is. Alle betaalbare verhuizers waren voor weken volgeboekt. Alleen Student Verhuis Service had tijd. Het verhuisbedrijf heeft duizenden positieve reviews op internet. Ach, waarom zouden verhuizers in opleiding geen kleine verhuizing kunnen klaren.

Student Verhuis Service gaf mij de tip om mijn grote spullen op te meten en ook de deuropeningen op te meten zodat ik zeker weet of alles door de deur naar binnen kan. Mijn zitbank is een super grote formaat 2-zitsbank. Ik twijfelde of het wel door de voordeur en via de trap van de nieuwe woning verhuisd kon worden. Het paste in elk geval niet door het raam van de nieuwe woning. Ik belde Student Verhuis Service op om het probleem voor te leggen. Het verhuisbedrijf vroeg of ik een balkon had. Dat bevestigde ik. Het verhuisbedrijf vroeg naar de afmeting van de deuropening van het balkon. Dat had ik nog niet opgemeten dus ik zei dat ik openslaande deuren heb. Het verhuisbedrijf zei dat opmeten niet meer nodig was want de bank paste sowieso wel door de deuropening van de openslaande deuren van het balkon. Het verhuisbedrijf beloofde dat als de bank niet via de trap de nieuwe woning in kon worden verhuisd dan zouden de verhuizers de bank via het balkon verhuizen.

Op de dag van de verhuizing kwamen 2 jongens aan de deur. Ze zeiden dat ze van Student Verhuis Service waren. Ze keken even rond en begonnen direct te klagen dat ze niet in 2 uur klaar zouden zijn met de verhuizing. Volgens hen zou de rekening veel hoger uitvallen omdat ze langer zouden moeten doorwerken. Ik begreep eerlijk gezegd niet waarom verhuizers die ik per uur moest betalen gingen klagen omdat ze langer zouden moeten doorwerken. De verhuizers bleven dreinen. De ene klaagde dat hij slaap had. De ander klaagde omdat hij niet op de gereserveerde parkeerplaatsen voor de deur wilde staan. Ik moest continue aandacht aan hen schenken terwijl ik na 32 jaar moest verhuizen en het druk had met mezelf en de werkzaamheden die ik nog moest doen. Ik voelde mij de babysitter van de verhuizers. Ze gedroegen zich als kleine kinderen die continue aandacht nodig hadden. Dus ik begon een gesprek met hen om hen wat aandacht te geven en ik heb ze werkelijk waar een koekje aangeboden zodat de sfeer niet zo opgefokt was. De ene wilde heel graag een koekje maar de ander haalde er zijn neus voor op. Toen hij zag dat zijn collega heel tevreden een koekje at, kwam hij vragen of hij toch ook een koekje mocht.

Daarna werden de verhuizers iets rustiger. Ze werden ook spraakzamer. Ze vertelden dat ze geen studentverhuizers in opleiding waren. Ze zeiden dat ze gediplomeerde verhuizers waren maar dat Student Verhuis Service hen heel slecht betaalde. Ik betaalde Student Verhuis Service ongeveer €100,- per uur. Volgens de verhuizers kregen zij €10,- per uur. Verhuizen is zwaar werk. Ik begreep hun ontevredenheid wel. Ik zou het verhuisbedrijf nooit hebben ingehuurd als ik van deze uitbuiting had geweten. Ik was al ontevreden over de verhuizers. Na het gesprek met hen was ik ook ontevreden over het verhuisbedrijf zelf. Maar op de dag van de verhuizing kun je niets met al die informatie. Gelet op het contract met Student Verhuis Service kon ik geen kant op. Ik moest verhuizen vanwege de ontruiming. Een ander verhuisbedrijf vind je niet op de dag van de verhuizing.

Na het gesprek waren de verhuizers minder opgefokt maar ze bleven mij tegenwerken en wilden overal een discussie over voeren. Bijvoorbeeld, de wasmachine heeft transportbouten. Ik weet niet hoe ze vastgemaakt moeten worden. Het verhuisbedrijf had tegen mij gezegd dat als ik de transportbouten zou klaarleggen bij de wasmachine dat de verhuizers deze dan zouden bevestigen aan de wasmachine. Maar de verhuizers vertikten het. Ze vonden het niet nodig. Volgens de verhuizers waren transportbouten alleen nodig als de wasmachine zou worden verscheept.

Door alle aandacht die de verhuizers opeisten en elke discussie die zij met mij voerden, kwam ik niet toe aan mijn eigen werkzaamheden. Er moesten nog wat kleine dingen worden ingepakt en de zitbank moest nog in plastic worden ingepakt. Maar daar kwam ik niet aan toe omdat de verhuizers zoveel aandacht nodig hadden. Op een gegeven moment heb ik besloten om alle kleine dingen de volgende dag zelf te verhuizen als de verhuizers er niet waren. Alleen de bank wilde ik inpakken in plastic en meeverhuizen. Terwijl ik de kussens van de bank aan het inpakken was, namen de verhuizers de bank mee. Ik zei dat ik de bank nog moest inpakken. Inpakken was volgens hen niet nodig want er kon niets mee gebeuren. Ze lieten aan mij zien waar de bank in de verhuisauto zou komen te staan. Op de plek die zij aanwezen lagen allemaal verhuisdekens. Het leek mij inderdaad niet dat er iets mee kon gebeuren dus ik ging ermee akkoord. Het alternatief was een discussie van een kwartier. Wat mij betreft konden we beter naar het nieuwe adres rijden.

Helaas begonnen de verhuizers de zoveelste discussie. Ik mocht niet meerijden. De afspraak met het verhuisbedrijf was dat één persoon mocht meerijden met de verhuizers. Maar de verhuizers vonden dat die afspraak niet door kon gaan omdat op de zitplaats waar ik zou zitten al beschadigde lijsten met kunstitems waren geplaatst. Die konden volgens de verhuizers nergens ander staan want alleen op die plek stonden de lijsten veilig. Dus de verhuizers reden weg en ik ging met de tram en de veerboot naar mijn nieuwe adres. Ik had wel door dat de verhuizers er alles aan deden om de verhuizing te rekken met discussies en gezeik zodat zij iets overhielden aan de verhuizing maar je kunt er vrij weinig aan doen op de dag van de verhuizing. Je zit er gewoon mee opgescheept. Of je voert een discussie van een uur met 2 onvolwassenen of je reist 3 kwartier lopend en met het openbaar vervoer naar je nieuwe adres.

Toen ik in mijn nieuwe straat aankwam zag ik vanuit de verte dat de verhuizers al voor de deur van de nieuwe woning rondhingen. Toen ik bij hen aankwam, begonnen ze direct weer over de rekening die fors hoger zou uitvallen omdat ze al veel langer aan het werk waren dan afgesproken. Ik telde tot tien. Alleen nog uitladen en daarna was ik van ze af. Nadat alle spullen op de bank na waren uitgeladen, zeiden de verhuizers dat ze dachten dat de bank niet via de trap in huis kon. Ik zei tegen hen dat ik dat vermoeden ook al had en dat hun werkgever had gezegd dat als de bank niet via de trap in huis kon dat het dan via het balkon zou worden verhuisd.

De verhuizers wilden het eerst via de trap proberen. Dat vond ik goed. De verhuizers liepen met de bank de trap op. Bovenaan de trap moesten ze een draaiing naar links maken maar dat ging niet met de bank. De bank kon niet via de trap de woning in. Echter, de verhuizers wilden de zitbank vervolgens niet via het balkon verhuizen. Ze vonden dat dat te zwaar werk was. Ze zeiden dat ze niet werden betaald voor extra werkzaamheden. Ze namen het mij kwalijk dat ik aan hen vroeg om de zitbank via het balkon in huis te brengen omdat ik wist dat ze slecht werden betaald en toch wilde ik dat ze zulk zwaar werk uitvoerden. Ik legde aan hen uit dat ik ook niet wist wat ik met de situatie aan moest. Ik zat ook met Student Verhuis Service opgescheept.

De verhuizers wilden de bank buiten voor de deur achterlaten en met mij afrekenen. Ik zei dat dat niet de afspraak was. Ik huur geen verhuisbedrijf in om mijn spullen voor de deur neer te laten zetten. De verhuizers beschuldigden mij vervolgens van uitbuiting. Ze werden steeds kwader en gingen steeds harder tegen mij schreeuwen terwijl ze met mijn bank op de trap stonden. Degene die onderaan de trap stond om de bank omhoog te tillen is op een gegeven moment gewoon kwaad onder de bank vandaan gelopen. Hij liep heel snel naar buiten anders was de bank op hem gevallen. De verhuizer die bovenaan de trap stond kon onmogelijk de bank alleen vast blijven houden. De bank viel naar beneden en kwam met een klap onderaan de trap terecht. Toen werd ik kwaad. Ik ging tegen ze tekeer en toen werden de verhuizers nog agressiever en begonnen nog harder te schreeuwen. Ik vroeg aan de verhuizers om mijn huis uit te gaan en om hun leidinggevende te bellen. Dat vertikten ze. Ik gaf hen de keus: of zij bellen hun leidinggevende of ik bel de politie. De verhuizers kozen ervoor om hun leidinggevende te bellen. Ik ging naar beneden om mijn bank te inspecteren. De stof van de bank was kapot. Er zaten allemaal rafels en gaten aan de rugleuning.

De leidinggevende van de verhuizers probeerde de situatie via de telefoon te sussen. Hij probeerde de verhuizers te kalmeren. Dat lukte niet. Ze bleven tegen mij schreeuwen in mijn ene oor terwijl ik met mijn ander oor probeerde te verstaan wat hun leidinggevende tegen mij zei via de telefoon. Ik kon niets verstaan aan de telefoon. De verhuizers bleven schreeuwen en schelden. Er was een Surinaamse verhuizer en een Nederlandse verhuizer. De leidinggevende vroeg of ik de telefoon aan de Nederlandse verhuizer wilde geven. Daar voerde hij een gesprek mee en toen waren de verhuizers meteen gekalmeerd. Ik kreeg de indruk dat de leidinggevende een dreigement had geuit via de telefoon want daarna werd er niet meer tegen mij geschreeuwd, gevloekt of gescholden.

De leidinggevende van de verhuizers zei tegen mij dat ik mij geen zorgen hoefde te maken over mijn zitbank. Volgens die leidinggevende heeft Student Verhuis Service een hele goede verzekering en ook een afdeling die heel nauw samenwerkt met hun verzekeraar waardoor schade heel snel wordt afgehandeld. Voorwaarde was wel dat ik ter plekke, aan de telefoon, de schade moest opgeven en direct foto’s van de beschadigde bank moest opsturen. Ook moest ik i.v.m. die schadeclaim een mail sturen over het hele voorval en in de mail moest ik opschrijven hoe de schade was ontstaan. Deze mail heb ik later gestuurd omdat er geen KPN aansluiting in mijn woning was. De schade heb ik aan de telefoon opgegeven en de foto’s ook meteen opgestuurd. De leidinggevende bekeek meteen de foto’s. Hij zei aan de telefoon dat de schade aan de stof niet duidelijk zichtbaar was op de foto’s. Hij vroeg aan mij of de verhuizers mijn zitbank mochten meenemen naar het verhuisbedrijf zodat de schade-expert van hun verzekeraar -die bij het bedrijf zou langskomen- de schade kon beoordelen. Dat vond ik goed. Ik begreep van de leidinggevende dat ik binnen enkele dagen mijn zitbank terug zou hebben en dat ook de schade binnen enkele dagen zou zijn afgehandeld. De verhuizers vertrokken en namen mijn zitbank mee.

Daarna kreeg ik het druk met de nieuwe woning. Ik miste mijn zitbank maar ik hoorde niets van Student Verhuis Service of hun verzekeraar. Na 2 weken vroeg ik wat de status van de schademelding was. Ik kreeg geen reactie. Dus na een week nogmaals gevraagd. Daar kreeg ik ook geen reactie op. Dus nog maar een keer gevraagd. Uiteindelijk heeft het verhuisbedrijf deze reactie gestuurd:

Verzekeringsmaatschappijen zijn tot ons ongenoegen over het algemeen zeer traag. Wij streven daarom met u een schadecompensatie te treffen, buiten de verzekeringsmaatschappij. Op deze manier heeft u zo snel mogelijk uw schadevergoeding en hopen wij zo naar tevredenheid te hebben geholpen.”

Het is ten eerste compleet het tegenovergestelde van wat het verhuisbedrijf eerder aan de telefoon had verteld. Ten tweede is het vreemd dat een bedrijf een verzekering afsluit en dan vervolgens liever zelf de schade betaald. Ikzelf had ik liever contact gehad met hun verzekeraar want de aftersales manager van het verhuisbedrijf, die mijn dossier behandelde, reageerde vaak niet of excuseerde zich omdat hij geen tijd had vanwege privéproblemen.

Het verhuisbedrijf schreef verder dat ze contact hadden opgenomen met een meubelmaker binnen hun netwerk. Deze meubelmaker had aan het verhuisbedrijf gezegd dat hij de stof van mijn zitbank kon herstellen door de rafels van de stof terug te steken in de stof. Dat was volgens het verhuisbedrijf herstel van de schade. Ik dacht dat het een grap was maar het verhuisbedrijf wilde mij zelfs een kwaliteitsgarantie geven voor deze werkzaamheden. Waarom zou ik naar een dure meubelmaker gaan om rafels terug te laten steken in de stof terwijl de eerste de beste kleuter dat ook kan.

Ik had mijn zitbank aan het verhuisbedrijf meegegeven om de schade aan hun schade-expert te laten zien en niet om ermee langs een meubelmaker te gaan om hem aan mijn bank te laten knoeien. Een meubelmaker is geen deskundige op het gebied van meubelstof. Een meubelmaker maakt voornamelijk (houten) meubels en rompen die daarna worden gestoffeerd door een meubelstoffeerder. Rafels terugsteken in de stof is geen herstel/reparatie. De stof blijft kapot. Het was niet mogelijk om dit aan het verhuisbedrijf duidelijk te maken. Het verhuisbedrijf wierp zich ineens op als schade-expert én deskundige op het gebied van meubels en meubelstoffen. Volgens Student Verhuis Service had ik de keus: of reparatie door hun meubelmaker of helemaal niets.

Terwijl het verhuisbedrijf eerst had gezegd dat hun verzekeraar de schade snel zou vergoeden. De schade bestaat uit een bank die van de trap is gevallen en waarvan de houten romp mogelijk kapot is. Het moet in ieder geval voor mijn veiligheid nagekeken worden en de stof is kapot. Daarvoor moet de bank naar een meubelstoffeerbedrijf. Het was allemaal ineens onbespreekbaar met Student Verhuis Service.

Iemand die ik om raad vroeg opperde dat Student Verhuis Service de schade waarschijnlijk reeds had doorgegeven aan hun verzekeraar en waarschijnlijk was de schade ook al afgehandeld. Misschien was het schadebedrag aan Student Verhuis Service uitbetaald omdat zij mijn zitbank hadden en ze hadden ook die nauwe samenwerking met hun verzekeraar. Ik vroeg daarom aan het verhuisbedrijf wie hun verzekeraar was. Dat wilde Student Verhuis Service niet vertellen. Over de verzekeraar wilde Student Verhuis Service het überhaupt niet meer hebben. Ik kreeg zelf ook de indruk dat de schade al was doorgegeven en afgehandeld door de verzekeraar van Student Verhuis Service en dat het verhuisbedrijf nu een goedkope oplossing zocht om mij af te poeieren.

Ik wist niet wat ik met de situatie aan moest. Ik wilde niet naar de rechtbank maar ik kwam inmiddels al maandenlang geen stap verder met het verhuisbedrijf. Meestal reageerde het verhuisbedrijf niet eens op mijn berichten. Ik heb vervolgens de situatie voorgelegd aan een advocaat. Misschien kon hij bemiddelen. De advocaat pakte de zaak op en heeft het verhuisbedrijf aangeschreven. Het verhuisbedrijf heeft toen een heel nieuw verhaal verzonnen en aan de advocaat verteld. Volgens het verhaal dat het verhuisbedrijf aan de advocaat vertelde is de schade door mij ontstaan. Ik zou de verhuizers hebben gedwongen om de bank via de trap te verhuizen terwijl de verhuizers dat niet wilden en toen zou volgens Student Verhuis Service de bank vast zijn komen te zitten in het trapportaal waarbij de stof beschadigd is geraakt. De verzekeraar van Student Verhuis Service had er volgens deze nieuwe versie van het verhuisbedrijf niets mee te maken. Uit de hele correspondentie tussen mij en Student Verhuis Service blijkt een heel ander verhaal. Maar ook de advocaat kwam geen stap verder met het verhuisbedrijf. Soms reageerde het verhuisbedrijf niet eens op berichten van de advocaat.

Door inmiddels een heel scala aan leugens van het verhuisbedrijf dacht ik dat het misschien toch een goed idee was om naar de rechtbank te gaan. Bij de rechtbank vertelde Student Verhuis Service wéér een ander verhaal. Volgens het verhuisbedrijf heeft zij mijn bank meegenomen omdat ik wilde dat zij het bij het grof vuil zouden zetten. In weer een andere verklaring aan de rechtbank heeft het verhuisbedrijf gezegd dat zij mij een nieuwe bank hadden aangeboden welke ik zou mogen houden als ik dat wilde. Volgens het verhuisbedrijf was er geen sprake van agressieve verhuizers maar van een lastige klant. Een andere verklaring van het verhuisbedrijf was dat mijn balkon niet geschikt was om de bank te verhuizen. Daarna zei het verhuisbedrijf dat mijn huis geen balkon heeft en stuurde als bewijs daarvoor een foto van mijn woning, gevonden op internet via Google Maps. Daarna zei het verhuisbedrijf dat 2 mensen geen bankstel via het balkon kunnen verhuizen. Het moeten er 3 zijn. Het ging maar door. Ik kreeg een compleet nieuw verhaal en nieuwe informatie te horen via de rechtbank.

Uit de correspondentie tussen mij en Student Verhuis Service blijkt een ander verhaal. Er was weldegelijk sprake van agressie en een schademelding bij de verzekeraar van Student Verhuis Service. Ik moest een mail sturen i.v.m. de schadeclaim bij de verzekeraar van Student Verhuis Service. Ook heeft Student Verhuis Service in een reactie daarop per mail haar excuses aangeboden voor het gedrag van haar verhuizers. Het verhuisbedrijf heeft ook om een prijsopgaaf gevraagd om de bank te laten herstofferen. Die prijsopgaaf heb ik gegeven. Voor een exacte prijsopgave van het herstel had ik de zitbank nodig maar het verhuisbedrijf had mijn bank meegenomen voor de schade-expert van hun verzekeraar.

Nou, je raadt het misschien al. Student Verhuis Service heeft deze rechtszaak glansrijk gewonnen. Ik moet hen betalen. De boodschap van de rechtbank is samengevat: sterf met je schade.

Er kan volgens de rechtbank niet worden vastgesteld hoe de bank beschadigd is geraakt omdat ik iets anders verklaar dan Student Verhuis Service. Dus laten we maar even naar wat bewijsmateriaal kijken:

  • De leidinggevende van de verhuizers van Student Verhuis Service ontkent het telefoongesprek dat ik op 8 oktober 2019 met hem had niet. Ik heb niet eens zijn telefoonnummer. Dus de verhuizers hebben hem gebeld. Er moest op zijn minst wel iets aan de hand zijn (lijkt mij).

 

  • Het verhuisbedrijf ontkent ook niet dat zij mijn bank hebben meegenomen. Daar moet een reden voor zijn (lijkt mij). Vervolgens is er mailcontact.

 

  • Op 14 oktober 2019 stuurde ik op verzoek van het verhuisbedrijf i.v.m. de schademelding deze mail naar Student Verhuis Service:

Quote Op dinsdag 8 oktober heb ik gebruik gemaakt van uw diensten. Er zijn 2 verhuizers langs geweest. Deze verhuizers begonnen direct te klagen dat ze niet in 2 uur klaar zouden zijn. Ze begonnen meteen over de rekening, die zou volgens hen veel hoger uitvallen omdat ze veel langer zouden moeten werken. Om ze te kalmeren zei ik dat dat goed was. Gedurende de hele verhuizing werd er geklaagd, tegengewerkt en gevloekt. De één had slaap. De ander vond dat hij niet op de inrit van de marktkoopman kon staan (zoals afgesproken) omdat daar een andere auto stond. Er stond geen andere auto. De andere auto stond náást de paaltjes. 

(-) 

Nadat alles was uitgeladen zeiden ze dat ze dachten dat de bank niet via de trap het huis in kon. Voordat ik de offerte had geaccepteerd, had ik telefonisch een gesprek met u gehad over de bank omdat die heel groot is en ik twijfelde of die wel via de trap kon. Het is een 2-zits bank in de maat van een 3-zitsbank en ook nog eens heel diep. De persoon die ik aan de telefoon sprak vroeg of ik een balkon had op het nieuwe adres. Dat heb ik en hij zei dat als de bank niet via de trap het huis in zou kunnen dat de verhuizers het wel via het balkon naar binnen konden krijgen. Na deze belofte had ik de offerte eerst telefonische geaccepteerd en daarna via de mail. Echter de verhuizers wilden er niets van weten van een bank via het balkon en begonnen de zoveelste agressieve discussie. Op een gegeven moment werd deze agressie op mijn bank afgereageerd. Beide verhuizers stonden op de trap met de bank. Degene die bovenaan stond bleef boven staan en degene die beneden stond liep boos naar beneden met de bank die schuurde langs de trap want het was veel te zwaar voor hem alleen. Ik ben naar beneden gegaan om de staat van mijn bank te controleren en deze had slijtage en het weefsel was op sommige plekken kapot. Ik wil deze schade van u vergoed hebben. 

Ik heb u op 8 oktober al gesproken over deze schade en over uw verhuizers. Ik zou er nog een mail achteraan sturen maar mijn internet doet het nog steeds niet. Vandaar dat ik u nu mail vanuit de bibliotheek. Quote

  • Op 14 oktober 2019 ontving ik deze reactie op mijn mail van Student Verhuis Service.

Quote Erg vervelend om te horen dat de verhuizing zo een nare nasmaak bij u heeft achtergelaten. Dit is uiteraard nimmer de bedoeling dat de Opdrachtgever zich de verhuizing, dienstverlening en de werknemers van Student Verhuis Service B.V. herinnerd. 

Ik wil graag ten eerste onze excuses aanbieden voor het gedrag van de verhuizers. Dit is absoluut niet toelaatbaar. De heren zullen ook de consequenties ondervinden van hun acties.

Vanuit uw berichtgeving begrijp ik dat er naast het gedrag van de verhuizers twee punten van feedback voor u zijn. Dit zijn de schade aan de bank en de uitloop van de verhuizing. 

(-)

Om u tegemoet te komen in de nare ervaring willen wij u graag een coulance creditering aanbieden van 1 uur. Dit lijkt met alle oorzaken van de uitloop een schappelijk aanbod. Graag horen wij van u of u hiervan gebruik wenst te maken. Quote

  • Dat was dus in oktober 2019, een week na de verhuizing. Een jaar na de verhuizing schreef Student Verhuis Service ineens dit aan de rechtbank:

Quote Op alle punten aangaande de stelling van eiseres dat de bank van de trap zou zijn gegooid, gevallen of moedwillig door de werknemers van gedaagde zou zijn beschadigd gaat gedaagde niet in. Dit omdat dit aantoonbaar klinkklare onzin is en SVS zichzelf en haar werknemers niet wil laten beschuldigen van zulke absurde stellingen.

(-)

Wellicht is mevrouw vergeten dat zij ook aan de verhuizers heeft gezegd dat zij de bank niet meer wou? En dat zij aan de verhuizers heeft gevraagd om de bank bij het grofvuil te zetten? Dit konden de verhuizers zich herinneren nadat de verklaring al was opgesteld en ondertekend, vandaar dat dit niet in de verklaring is opgenomen. Mocht een aanvullende verklaring gewenst zijn is dit uiteraard mogelijk. De bank is meegenomen omdat mevrouw de bank niet meer wou. Waar mevrouw ooit van heeft bedacht dat de bank ter beoordeling van de verzekering is meegenomen is voor gedaagde een raadsel. Er is ook tegen mevrouw gezegd dat de verzekering geen rol speelt in deze aangezien mevrouw niet heeft voldaan aan haar verplichtingen omtrent transportwaardige verpakking van haar inboedel. Let wel dat gedaagde mevrouw heeft aangeboden een andere bank te leveren zodat zij kon zitten. Mocht het zo zijn dat mevrouw deze bank zou bevallen was er ook een mogelijkheid dat zij deze bank kon houden, dit wou mevrouw niet.

(-)

Punt 56 en punt 57 zijn met elkaar verbonden. Hier wordt het geschetst alsof de verhuizers agressief naar mevrouw zijn geweest. Dit is niet het geval geweest, er was onenigheid gedurende de verhuizing maar er was op geen enkel moment sprake van agressie of een dergelijke sfeer. Wanneer dat wel het geval was geweest, hetgeen absoluut niet zo is, waren beide verhuizers op staande voet ontslagen. Quote

Zoals je zelf kunt zien is het heel moeilijk om de waarheid nog te achterhalen als het allemaal zo zwart op wit staat. Je zal maar betaald worden om met je reet in de rechtbank te gaan zitten om te moeten uitzoeken wat er in deze zaak is gebeurd. Het is niet te doen.

De zitbank is volgens de rechter beschadigd omdat ik het niet had ingepakt in plastic. De rechtbank schreef ook dat de schadevergoeding ook niet zou worden toegewezen als ik de bank wel goed had ingepakt omdat ik niets heb gezegd over de aanschafwaarde en de resterende waarde en dat ik de herstelkosten niet heb onderbouwd.

Dat klopt wel. De aankoop bon heb ik niet meer en ik weet niet meer wat ik voor die bank heb betaald maar een schade-expert kan aan de conditie en het design van een bank echt wel zien wat een zitbank waard is en wat het kost om de schade te herstellen. Ik kon niet zelf naar een schade-expert omdat ik mijn bank niet heb. Het verhuisbedrijf heeft mijn bank meegenomen naar hun schade-expert. Ik kan niet met exacte herstelkosten over de brug komen als ik mijn bank niet heb. Als het verhuisbedrijf op de dag van de schade had ontkend dat zij voor de schade aansprakelijk was dan was ik zelf naar een schade-expert gegaan met mijn bank en had ik een onderbouwing voor de herstelkosten. Nu is dat niet meer mogelijk omdat het verhuisbedrijf nu ontkent dat de bank van de trap is gevallen en tevens ontkent dat de schade is ontstaan door agressie van hun verhuizers. Volgens het verhuisbedrijf is de schade door mij ontstaan omdat ik de verhuizers zou hebben gedwongen om de bank via de trap te verhuizen terwijl zij (de experts) tegen mij zouden hebben gezegd dat dat niet mogelijk was.

Verder doet de kantonrechter het voorkomen alsof ik Student Verhuis Service op slinkse wijze een poot probeer uit te draaien door hoge herstelkosten op te geven maar zelf te zeggen dat de zitbank goedkoper is als je die in de winkel koopt. Aangezien er wat hersencellen bij de kantonrechter ontbreken om deze informatie volledig te begrijpen zal ik het hier nog een keer uitleggen. Misschien begrijpt de lezer het wel.

Hoewel mijn zitbank geen Ikea bank was zal ik voor nu een Ikea bank als voorbeeld nemen omdat iedereen dat wel kent. Stel dat je een zitbank bij Ikea koopt voor €500,-. Stel dat je gaat verhuizen en de verhuizers maken de stof van je bank kapot. Als je dezelfde bank bij een stoffeerderij in Nederland laat herstofferen dan betaal je daar echt geen €500,- voor. Voor €500,- heb je alleen meubelstof. Verder moet je de meubelstoffeerder een arbeidsloon van ongeveer €1000,- betalen om je bank te laten herstofferen. Je betaalt in Nederland 3x zoveel voor dezelfde bank. Dat komt omdat fabrikanten hun meubels laten stofferen in landen waar ze lage lonen betalen. Fabrikanten houden hun kosten ook laag door bijvoorbeeld hun eigen meubelstof in grote partijen te laten fabriceren in landen waar dat goedkoop is. Wie zijn zitbank in Nederland laat herstofferen betaalt niet die goedkope inkoopprijs voor meubelstof en ook niet die goedkope arbeidsloon.

Ik heb nu geen zitbank meer en ik moet van de kantonrechter ook nog geld aan Student Verhuis Service betalen. Dat ga ik niet doen. Niet omdat ik het niet kàn betalen maar omdat ik het niet wìl betalen. Ik heb geen respect voor die klote kantonrechter en zijn kutvonnis en ook niet voor die hele teringbende dat zich de rechtbank van Amsterdam noemt. Laat ik er vanaf nu maar gewoon ronduit voor uit komen dat ik geen respect heb voor de rechtspraak. Respect moet je verdienen.

Het verhuisbedrijf gaat nu een deurwaarder inschakelen. Dat vind ik prima. Ik weet dat ik aan het kortste eind zal trekken maar het gaat mij om de boodschap die ik wil afgeven. Dat ik hen niet respecteer. Het is onrecht. Het is gemakzucht en desinteresse van de kantonrechter. Geef het een naam maar noem deze smeerlapperij geen rechtspraak. Vrijwillig betaal ik NIET! Ik wil dat men alles uit de kast trekt om mij met alle daarbij behorende bedreigingen en geweld het geld af te pakken. Ik wil het niet mooier maken dan het is door lieftallig mee te werken. Het vervolg schrijf ik een andere keer op deze blog.

Voordat ik verhuisde had ik het bedrijf Student Verhuis Service gegoogeld en toen vond ik duizenden reviews. Heel veel positieve reviews. Ik ga ze natuurlijk niet allemaal lezen. Nadat ik was verhuisd, heb ik het bedrijf nog een keer gegoogeld maar toen heb ik de reviews gesorteerd op laagste score/1 ster. Ik vond toen allemaal recensies over agressieve verhuizers die spullen beschadigen, woningen beschadigen, zelfs een vechtpartij, diefstal, schade welke niet werd vergoed, mensen werden aan het lijntje gehouden door de dezelfde aftersales manager die mij aan het lijntje hield en die altijd privéproblemen had. Aan de data van de recensies te zien, speelt dit probleem al vele jaren. Tot 6 jaar terug heb ik soortgelijke klachten kunnen vinden. Een gemotiveerde kantonrechter had dit kunnen stoppen.

Een ongemotiveerde, lamlendige kantonrechter heeft mij veroordeeld tot het betalen van Student Verhuis Service. Ik moet hun advocaatkosten betalen terwijl ik een advocaat moest inschakelen om mijn schade vergoed te krijgen welke Student Verhuis Service in eerste instantie erkende te hebben veroorzaakt. Ik moest zelfs een advocaat inschakelen om die creditering van een uur -welke per mail op 14 oktober 2019 aan mij werd toegezegd- te ontvangen. Na diverse aanmaningen van de advocaat ontving ik pas op 26 juni 2020 die creditering van een uur. Denk maar niet dat de rechtbank dat ziet door die blinddoek heen. Ook niet als je hen erop attent maakt.

Al met al lijkt het er wat mij betreft op dat het verhuisbedrijf er voordeel van heeft om schade te veroorzaken bij hun klanten tijdens verhuizingen. Wellicht is de relatie met de verzekeraar heel innig. Ik vraag mij af of degene wiens lijsten met kunstitems in de verhuiswagen waren geplaatst toen ik niet mocht meerijden, wel zijn/haar schadevergoeding heeft gekregen. Waarom neemt het verhuisbedrijf überhaupt beschadigde items van klanten mee. Waarom laten ze deze items niet bij de klant achter zodat de verzekeraar van Student Verhuis Service contact met de klant van het verhuisbedrijf opneemt. Waarom gaat die schade-expert van de verzekeraar naar het bedrijf om beschadigde items van klanten te bekijken. Een gemotiveerde rechtbank had hier vraagtekens bij gezet.

Volgende week schakelt Student Verhuis Service haar deurwaarder in.

Wordt vervolgd.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *